De Achtentwintigste Dag (12 augustus 2005)

Willempieeeeee......rijdt de hele dag met zijn (fiets)helmpje op!!!!

Dat was wel even wennen in het begin, maar het is hier verplicht een helm te dragen. Beschermd ook tegen de felle zon. Bij mij zit er ook nog een soort zonneklepje voor en dat is prettig met dit weer, want warm was het vandaag.

Het was weer een prachtige dag en weer 97 km bij elkaar getrapt.
In tegenstelling tot gisteren ging het vandaag van meet af aan berg op, en het was heet vandaag. Het was vandaag geen 'kattenpis' zoals men dat zegt.
Men laatste halte vandaag Pension San Andres, een pension voor pelegrinos in Estella.

Het is nu 22.00 uur en nog 24 graden. Het is een prachtige avond, op het plein van deze stad wordt gemusiceerd door een trio dat echte paanse muziek speelt, de sfeer is er echt gezellig.

Nagenoeg alle terassen zitten vol met families en de kinderen spelen op het plein.

Nu heb ik eens zin in Chinees eten en ben op zoek gegaan naar een restaurant, dat is snel gevonden en ik heb heerlijk gegegeten.
Het wordt tijd om naar het pension te gaan, Wilma te bellen en mijn verslag af te schrijven.
Het was weer een bijzondere dag vandaag.
Ik heb een beetje het gevoel dat ik nu pas ECHT van deze reis begin te genieten. Het is niet zo dat ik de andere dagen niet genoten heb maar dit is toch anders, je hebt het einddoel in zicht en de zwaarste dagen (hopelijk) achter mij, ondanks de vermoeidheid die toch steeds iedere dag op mijn bagagedrager meelift.

Vanochtend ging het dus eerst bergop richting Sangüesa en vervolgens Liédena.
De route volgt rustige kleine wegen langs een aantal dorpen waaronder dat van de Tour de France winnaar Induraiin; hier ligt dus mijn kans om te melden dat ik Indurain ben gepasseerd. Na de stijging, met een kort steiler deel, blijft de weg golven met uitzicht op het wijde dal van de Rio Irati.
Boven mij vliegen gieren op zoek naar voedsel, handig gebruik makend van de thermiek, nog nooit gezien, een mooi gezicht.
Ik had al in mijn routeboek gelezen dat je ze hier kon zien. Glooiende heuvels met akkerland afgewisseld door een klein groen dal en op hoogte gelegen dorpen als Reta.
De omgeving is heel bijzonder geel en groen gekleurd. Het gele van de gemaaide korenvelden en het groene van de wijngaarden. De route loopt richting Campanas. Op dit stuk rijdt me een auto voorbij met een Nederlands kenteken.
Enkele kilometers verderop staat deze auto geparkeerd. Even stoppen dus. Blijkt een reisleider te zijn die een zestal fetsers begeleidt bij een fietstocht door de Navarra. Na een kort gesprek stap ik weer op. Een aatal minuten later word ik, luid toeterend door de bus ingehaald. Als ik aankom in Campanas zitten er op het terras een zestal Nederlands die me begroeten met;' Hoi Wim kom er gezellig bijzitten' dat maakt toch indruk!
Na een Colaatje zet ik mijn tocht voort richting Puente la Reina, een schitterend plaatsje. Hier ontmoet ik twee Tilburgers die te voet van de Col de Somport op weg zijn naar Santiago, een erg gezellig duo. In de Refugio, waar ik een stempel haal, vraag ik om water. Een hele fles van anderhalve liter krijg ik, ijs en ijskoud.
De kosten? Geen omdat ik een pelgrimspaspoort heb.
Na nog ongeveer een uur gezellig met de Tilburgers te hebben doorgebracht zet ik mijn tocht voort richting Estella o Lizarra, nog 20 km.
De laatste kilometers waren moeilijk, veel klimmen maar zeer zeker weer de moeite waard. Estella o Lizarra is een middelgrote stad, erg gezellig en zoals ik al vermeld heb met een echte Spaanse sfeer. Morgen gaat het richting Logrono. Of ik dan meer dan 80 km maak kan ik niet inschatten.
Dat zien we morgen!!

Klik HIER voor het weer van morgen.