De Dertigste Dag (14 augustus 2005)

Nou feesten kunnen ze in Spanje ook! Misschien niet goed maar in ieder geval wel lang.
Gisterenavond was er tot laat in de ochtend veel harde muziek op het plein tegenover het hotel.
Er speelde een Spaanse rockband, niet mooi maar wel goed hard.
Ondanks alles ben ik overal doorheen geslapen en heb er dan ook weinig last van gehad.
Toen ik vanmorgen om 7 uur wakker werd, werd er nog steeds gefeest, alle kraampjes waren nog open en de jeugd vierde nog massaal feest.
Dit is zelfs met carnaval in Nederland ondenkbaar.

Als ik op weg ga naar een Panaderia,om te ontbijten, is het uitkijken geblazen.
De straat ligt bezaaid met kapot gegooide bierflessen. Het ziet groen van het Heinekenglas.
Om 08.30 uur ga ik op pad. Ik moet omzichtig te werk gaan op mijn fiets om geen lekke band op te lopen en niet tegen aangeschoten jeugd te rijden.
Dit is toch wel een aparte ervaring als je 's morgens op de fiets stapt.

De rit gaat vandaag opnieuw door een prachtige omgeving.
De Camino voor fietsers slingert zich dpor het landschap. Vandaag ga ik eerst richting Nájerra, weer zo'n prachtige stad.

Na Najara ga ik weer de 'binnenlanden'in en kom door plaatsjes als Cárdenas, Villar de Torre, Cirueña naar Sto. Domingo.

Dan via Tormantos naar Belorado. Het gaat goed vandaag.
Had ik voor twee dagen terug Indurain te pakken nu is Delgado aan de beurt.
Het fietst hier verrassend gemakkelijk, ik denk dat het komt omdat je hier meer gestaag klimt.
Onderweg heb me zitten te bedenken dat ik eigenlijk niet meer moet zeggen dat IK een slechte dag heb, maar dat ik een slecht PARCOURS heb.
Met mij gaat het eigenliijk nog steeds goed. Natuurlijk kan het per dag verschillen maar over het geheel genomen lig ik goed op koers en voel ik mij er goed bij.

Van Belorado gaat het weer richting Tosantos. In Tosantos doe ik iets fout, even niet opgelet denk ik. In plaats van rechtaf ga ik rechtdoor. Ik kom er achter als ik in Villafranca ben. Ik sta voor de keuze om deze weg te volgen en later weer op de route te komen of terug te fietsen.
Doorfietsen betekent dat ik over de Puerto de la Pedraja, een pas van 1150 meter moet. Toch kies ik hiervoor omdat de route ook via het andere traject op ongeveer 1000 meter eindigt.
Een mooie klim volgt, steeds tussen de 6 en 7% maar deze kan ik goed aan en ik bereik de top zonder al te veel moeite. Boven een fotootje gemaakt van het bord en de fiets. Ik weet dat er als beloning geen lange afdaling zal volgen omdat ik de komende dagen op deze hoogte zal blijven fietsen.
Maar een beloning krijg ik toch. Ongeveer 3 km na de top staat er in de middle of nowhere een spiksplinter nieuw hotel.
Kijken of ze plek hebben en of het binnen het budget valt. Beide is het geval!
Ik heb mijn fiets aftuigd en ben direct naar de kamer gegaan.
Alles is er nieuw en erg modern en airco op de kamer, heerlijk.
In de badkamet zit een heerlijke hypermoderne massagedouche met 2 douchekoppen en allerlei sproeiers. Wat een weldadig gevoel, loon naar werken heet dat.

Toen op mijn fietscomputer keek schrok ik van de afgelegde afstand van vandaag, 111.5 km. Dat is andere koek!!
Deze jongen gaat daarom maar eens eerst een heerlijk massagebad nemen.

Morgen zien we verder!

Klik HIER voor het weer van morgen.