De Vierentwintigste Dag (8 augustus 2005)

Vandaag is het een alternatief (route)dagje geworden.
Vanmorgen weer op de gebruikelijke tijd (08.30 uur)vertrokken uit Nouilhan. In Nouilan heb ik een alternatief traject moeten nemen om weer op de route te komen. Vervolgens ben ik via Vic en Bidorre richting Mougaston gereden.

In Mougaston pak ik, na 17 km, de route weer op. Vervolgens gaat het naar Pontacq Nee, niet IN een Pontiac maar, richting Pontacq.
Als ik fietsend links over mijn schouder kijk dan zie ik de Peryneen bijna vlak bij mij, het is net alsof je ze aan kunt raken.
Wat zijn ze hoog en mooi en uitdagend maar ook angstaanjagend. Hier zal ik toch overheen moeten, maar goed, dat is van latere zorg.
De route is tot nu toe goed te doen en loopt via Ponson naar Gardères en vervolgens naar Espoey en dan naar Nay.
Tijdens een korte pauze word ik door iemand aangesproken, ik ben net bezig het routeboek te bestuderen. Het blijkt een Engelsman te zijn die al jaren hier woont, hij is wijnhandelaar en doet ook veel zaken met Nederland, zijn grootste afnemer was V&D.
Samen bestuderen wij het routeboek en hij adviseert mij (in verband met de hitte) een alternatieve route te fietsen, die iets minder zwaar is.
Het lijkt een goed advies, hij schijnt goed op de hoogte te zijn.
Na deze alternatieve route samen nog eens goed doorgenomen te hebben nemen wij afscheid. Hij stapt in zijn mega dikke BMW en rijdt weg, het is alsof hij langzaam oplost in de hitte die boven het wegdek danst. Ik vervolg mijn rit op mijn Koga Myata de warmte tegemoet waarin de BMW zojuist lijkt te zijn opgelost.
Ik besluit zijn raad op te volgen en fiets van Nay naar Asson en vervolgens richting Bruges en dan naar Louvie-Luzzon. Om deze plaats te bereiken moet een grote klim worden gemaakt op een van de eerste noordelijke uitlopers van de Pyreneen.

Ze lijken nu nog veel dichter bij, die pyreneen.

De Pyreneeën vormen een fascinerende uitgestrekte bergketen op de grens tussen Frankrijk en Spanje. Deze bergketen strekt zich uit over een lengte van goed 430 km, de hoogste bergtoppen reiken er tot 3400 meter hoog. Bovendien verbindt de bergkam de Atlantische Oceaan met de Middellandse Zee. Het is een gebied dat lange tijd als erg onherbergzaam gold en waar de mens slechts ‘bij mondjesmaat’ durfde door te reizen. Er loerden tot in de 20ste eeuw nog tal van gevaren in dit opmerkelijk groene gebergte, zoals bijvoorbeeld beren.
Tal van rivieren stromen door het soms grillige landschap en in de valleien liggen vaak lieflijke, vaak ingeslapen dorpjes rondgestrooid. Je ontdekt hier bovendien een unieke fauna en flora. De Pyreneeën zijn in eerste instantie een waar wandelparadijs, maar er valt ook heel wat cultuur te ontdekken en een in de wereld unieke – druk bezochte – bedevaartplaats, Lourdes. De Pyreneeën danken trouwens voor een deel hun populariteit aan de pelgrims die er steevast een uitstapje maken én aan de helden van de Tour de France, de vermaarde wielerwedstrijd, die reeds vaker hier zijn hoogtepunt beleefde.

Nu volgt er een verfrissende (zover je hiervan kunt spreken bij temperaturen van boven de 30 graden) steile afdaling naar Louvie-Luzzon. Nu ga ik door naar Arudy om daar de oorspronkelijke route weer op te pakken.
Voor de meeschrijvers; dan gaat het via Buzy en Buziet richting, jawel richting Oloron, de eindbestemming voor vandaag.Om 6 uur kom ik in Oloron aan. Een hotel, eenvoudig maar goed, is gelukkig snel gevonden dit keer. Ik ben vergeten op de naam te letten van het hotel maar dat lezen jullie morgen wel.
Tijdens de laatste kilometers van deze dag heb ik het besluit genomen morgen een snipperdag (ontwenningsverschijnsel!) sorry, rustdag te nemen.
Dit wordt dan mijn eerste. Ik zal dan eens niet om 06.30 uur opstaan. Ik ga mij rustig voorbereiden op de tocht over de Pyreneen, bovendien ga ik nog eens kritisch kijken welke zaken ik absoluut nodig heb voor de rest van de tocht en welke zaken ik per post richting huis zal sturen.
Mijn hele bagage zal aan een kritische beoordeling worden onderworpen.
Hierover morgen meer.
Vandaag was een dag waar hard gewerkt is, per slot van rekening heb ik maar weer 97 kilometers ongesorteerd plaveisel onder mij doorgetrapt.
Heerlijk dat gevoel mijn eerste routeboek uitgereden te hebben en morgen een rustdag te nemen.
Ik heb Frankrijk van noord-oost tot zuidwest doorgefietst en dat betekent dus dat het goed met mij gaat (op een enkele dip na dan).
Morgen meer over de rustdag in Oloron.
De route vandaag:

Klik HIER voor het weer van morgen.